Biografie

Minata komt uit Burkinese ouders. Ze bracht haar jeugd door ten noorden van Abidjan, de hoofdstad van Ivoorkust, met haar moeder die alleen was om voor haar vijftien kinderen te zorgen.

Omdat ze uit een arm gezin kwam, ging Minata niet naar school en ze moest haar moeder helpen om in de velden te werken, koffie en cacao te plukken en het gezin te onderhouden. Maar dat was maar een seizoenswerk. Ze moest voor de rest van het jaar een oplossing vinden en toen ze ongeveer zeven was begon Minata als een “kleine hand” in straatrestaurants ofwel ging ze door de straatjes van Anyama om vers water aan voorbijgangers te verkopen en huishoudelijke taken bij rijke gezinnen te doen om een paar centen te verdienen. Daarbij zag ze voor het eerst beelden op tv. Ze ontdekte dan Ernesto Djedje, Aicha Koné, Tshala Muana en zoveel andere artiesten, die in haar het verlangen opwekten om te dansen, te zingen en deel uit te maken van de wondere wereld van muziek. Minata had pas haar roeping gevonden.

Na de dood van haar grootmoeder van moeders kant, ging Minata met haar moeder naar Bobo-Dioulasso, de op één na grootste stad van Burkina Faso en de culturele stad van het land.

Ze verbleven in de Bolomakoté wijk, het hoofdkwartier van de muzikanten, waar Minata Paco Yé en Mahama Konaté ontmoette, de oprichters van Farafina, een groep van traditionele artistieke muziek. De magie van de klanken werkte op Minata die besliste om in Bolomakoté te blijven. Zodra ze een woning had, maakte ze vrienden en één van hen, die naar Europa was gereisd, liet haar luisteren naar internationale artiesten, via audiocassettes. Zo ontdekte ze Tracy Chapman en haar muzikale universum, haar ongewone stem met warme kleuren, haar melancholische klanken, haar lieve en oprechte liedjes. Kortom, was het liefde op het eerste gezicht.

Na een tijdje ontmoette Minata een Belg die haar in 1994 naar Brussel bracht. Zodra ze zich had gevestigd, schreef ze zich in voor een school om te leren lezen en schrijven en behaalde ze haar basiscertificaat in twee jaar tijd. Tijdens vier jaar volgde zij daarna klassieke muziek- en zanglessen, evenals klassieke gitaarlessen gedurende zeven jaar aan de Academie. Ze werkte ook vanaf 1999 als tandartsassistente. Minata wijdde al haar vrije tijd aan haar passie. Ze componeerde melodieën, schreef liedjes, zong en speelde de gitaar. Zo werd ze een zangeres en componiste. Haar teksten zijn in het Frans geschreven en ook in haar moedertaal, namelijk het Dioula.

Dankzij een demo van haar kon ze aan “The 13th African Fortnight” deelnemen in 2006 in Espace Delvaux. Minata was ook de support act van het concert van Angélique Kidjo’s in Ancienne Belgique, op 30 september 2007. Ze verscheen vervolgens op het radioprogramma “De wereld is een dorp” en haar lied “Hasards de la Vie” werd geselecteerd voor de compilatie Francophonies 2008.
Ze werd verder gecontacteerd om in oktober 2008 deel te nemen aan het festival “Passion Franco” in Canada. Ze speelde op twee belangrijke podia: het Capitol Theatre in Moncton en het Palais Montcalm in Quebec City.

In Brussel deed Minata een auditie en werd geselecteerd om in de Belgische metro te spelen, waar ze de voorbijgangers heeft ontmoet in de hoofdgang van het metrostation Centrale Station.

In 2010 maakte ze een albummodel waarmee ze een kleine tournee kon maken met het EuroMed MusicFestival en trad in Budapest, Hongarije, Belgrado, Servië en Katowice in Polen op.

In juli nam ze deel aan het Sfinks Mundial Festival en aan het Sfinks Mixed Festival.

Voor de sluiting van het Millenium Festival op 14 juni 2011, werd Minata uitgenodigd om op het podium te zingen, vergezeld door eregast Baaba Maal.

Ze nam deel aan de 18de Afrikaanse nacht in het provinciaal domein van Bois des Rêves in juni en het Esperanzah Festival in augustus.

Haar moeder stierf in eind 2011 in Afrika en Minata nam dan een pauze in haar muzikale activiteiten.

Minata gaf vervolgens een aantal concerten, maar was niet tevreden met de pop-rock invloeden van haar liedjes. Als gevolg herschreef ze de artistieke richting van haar muziek, die nu georiënteerd is rond de Franse lied met afrikaanse en blues accenten in. Ze maakte nieuwe arrangementen, schreef nieuwe nummers en bracht in maart 2016 een demo uit met veel teksten in het Frans.